close
تبلیغات در اینترنت
81 - اصلاحیه
منوی اصلی
آیدی مدیر وبلاگ
آرشیو وبلاگ
منوی اضافه
  • متن

خواستم مطلبی بنویسم راجع به دو روی داد مهم در حیطه ی موسیقی؛ اما موردی پیش اومد که اولویت پیدا کرد و باید بیان میشد برای انعکاس صحبت دوستی که به نظرم صحبتش در حیطه ی مطالب من و در پاسخ به این پست بسیار مهم بود؛ عینا نقل می کنم:

...

کوششی در رفع یک سوء تفاهم

شعر "رزم مشترک" (همراه شو رفیق) از جمله شعرهای مجموعه ‌ی "بپا خیز ایران من" سروده ‌ی برزین آذرمهر (جعفر مرزوقی) است که نخستین بار در سال ۱۳۵۵ به همت انتشارات "ارانی" در خارج از کشور، و بعدها، در سال ۱۳۵۸ توسط "نشر صلح" به سرپرستی آقای ناصر مؤذن در ایران منتشر گردید. این شعر همان زمان ‌ها - البته بی آن ‌که من در جریان آن قرار بگیرم - به ابتکار هنرمند چیره‌دست، پرویز مشکاتیان و با هنرمندی استاد شجریان به‌ صورت سرود رزمی درآمد و امروز شاهد اجراهای دیگری نیز از آن هستیم. علاوه بر آن، شعر "محبوب من وطن" با آواز شهرام ناظری و شعر دیگری نیز از همین مجموعه، آن ‌گونه که در سایت رسمی زنده ‌یاد مشکاتیان آمده است، برای تنظیم آهنگ "پیروزی" مورد استفاده ‌ی استاد قرار گرفته است.

از آنجا که شعر "رزم مشترک" و اساسا خود مجموعه ‌ی "بپا خیز ایران من" تا مدت ‌ها به شاعر پرآوازه‌ ی ما، سیاوش کسرایی نسبت داده می‌شد و حتی اینجا و آنجا به نام او به چاپ هم رسید، بنا به توصیه ‌ی برخی دوستان، بهتر دیدم یادداشت کوتاهی همراه این شعر کنم و بدین ترتیب بکوشم تا شاید به این توهم سرسخت، ریشه‌دار و حتی گاه آزاردهنده که هنوز که هنوز است پایداری نشان می‌دهد، پایان بدهم.

به‌ گمان من شما هم همچون من، بر این باورید که به هیچ وجه گوارا نیست که شاعر اثری، هر بار خود را در وضعیتی بیابد که مجبور باشد دلیل و مدرک بیاورد تا ثابت کند شعری که خود او سروده، متعلق به دیگری نیست و تازه همیشه موفق هم نباشد! بی‌شک شما بهتر از من می دانید که درافتادن با توهمی که بر اثر نفوذ برخی از رسانه‌های گروهی جا باز کرده و گسترش یافته، کار چندان ساده‌ ای نیست؛ مگر آن‌ که با سلاح برابر به جنگ آن رفت. دلیل رویکرد من به شما این است.

با احترام و سپاس

جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر)

...

رزم مشترک

همراه شو رفیق!

تنها

ممان به درد!

کین درد مشترک

هرگز جدا جدا

درمان نمی شود!

دشوار زندگی

هرگز برای ما

بی‌رزم مشترک

آسان نمی‌شود!

تنها

ممان به درد

همراه شو رفیق!


تیرماه ۱۳۵۲

صفحات وبلاگ